Ustawowe noszenie to przemieszczanie załadowanej broni przez jej posiadacza.
Definicja, którą warto zapamiętać
Art. 10 ust. 9 ustawy definiuje noszenie jako każdy sposób przemieszczania załadowanej broni przez jej posiadacza. Nie chodzi więc wyłącznie o broń znajdującą się przy pasie. Samo przenoszenie rozładowanej broni nie jest noszeniem w rozumieniu tej definicji. Nadal jednak podlega odpowiednim zasadom bezpieczeństwa i przewozu.
Posiadanie nie oznacza nieograniczonego noszenia
Na podstawie art. 10 ust. 7 organ może ograniczyć albo wykluczyć możliwość noszenia, co odnotowuje się w legitymacji posiadacza broni. Art. 10 ust. 8 wprowadza zasadę zakazu noszenia broni posiadanej do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych bez zgody właściwego organu Policji. Cel pozwolenia oraz treść decyzji trzeba oceniać razem.
Opakowanie i brak dostępu osób postronnych
§ 8 rozporządzenia określa zasady kabur i futerałów. Broń nieprzeznaczoną do ochrony osobistej nosi się, o ile pozwalają na to ilość i wielkość, w sposób określony dla ochrony osobistej: jak najmniej widoczny, w kaburze przylegającej do ciała. Transport publiczny ma dodatkowe przepisy. Nie należy stosować jednej krótkiej reguły do każdej podróży i każdego celu pozwolenia.
Źródła i dalsza lektura
Opracowanie redakcyjne z odnośnikami do źródeł. Nie jest oficjalnym materiałem PZSS ani recenzją instruktorską.
Ustawa o broni i amunicji — tekst jednolity, Dz.U. 2024 poz. 485 ↗Przechowywanie i noszenie — rozporządzenie, § 5, 7 i 8 ↗